1783 yılında Rusların işgaliyle birlikte başlayan acı dolu sürgünlerle ve ölümlerle yaşanan bir zülüm abidesidir Kırım.
1500 yıllık Türk toprağı artık Rusların elindedir ve acımasızlıkları asırlar boyu devam etmiştir.
İki yüzyıl Çarlık Rusya rejiminde her türlü baskı ve işkenceyi uyguladılar.
aydınlar katledildi ve sürüldü,kültürel öğeler yok edildi çoluk çocuk katledildi ve sürüldü. Çarlık Rusçasının tek amacı tatarları tamamen kırımdan atmaktı.
Maalesef Sovyet devriminden sonra da Tatar Trükleri’ne uygulanan zulüm politika hiç değişmedi.
Sonuçta bir insan katliamı yapıldı ve 4.5 milyondan 300 bine kadar nüfus sistematik katliamlarla düşürüldü.
Bu bir avuç insana bile tahammülü olmayan Stalin idaresindeki komünistler 18 mayıs 1944 günü kalan Kırım Tatar Türkleri de topluca hayvan nakledilen vagonlarla aç ve susuz olarak Sibirya ya, orta Asya ya sürüldüler.
Sürgün esnasında ve onu takip eden 1,5 sene içerisinde sürgün edilenlerin yarısı öldü veya da katledildi.
Ölülerini bile dini inançlarına göre defnetmelerine izin verilmedi.
Maalesef bütün bu süreçte bizler güçsüz olduğumuzdan, İhanet içerisindeki idarecilerimiz olduğundan, Uyutulduğumuzdan, basımıza örülen çorapları çözmeye çalıştığımızdan soydaşlarımıza dindaşlarımıza yardım elimizi uzatamadık. Onları hatta kendimizi bile koruyamadık.
Binlerce yıl sağladığımız adaleti artık bize emanet edilen halklara sağlayamadık.
Artık uyanmalı, silkinip kendimize gelmeliyiz.
Bin yıl liderliğini yaptığımız Türk İslam coğrafyasının yetim kalmışlığına bir son vermeliyiz.
Bunun için çok çalışmalı ve bu bilince sahip nesiller yetiştirmeliyiz.
Bugün yine kaybettiğimiz Türk topraklarından birini daha; Bir gün mutlaka geri almak üzere kalbimiz kulağımız oralarda kalarak izlemeye devam edeceğiz.
Türk Milleti var olduğu sürece Kızıl Elma Hep var olacaktır.
Nesillerimizi uyutsanız bile...
